Over Bob

Zit ik met mensen in de taxi dan hoor ik de prachtigste verhalen; soms over gister of morgen, maar vaak een levensverhaal, of over iets waar iemand mee zit. Dan waan ik me Maarten Spanjer, in dat tv-programma van vroeger; Taxi. Want iedereen voelt zich veilig in de taxi. In die ruimte die je even samen deelt. En soms zitten we daar en komt die vraag: “Zeg, hoe komt dat nou, dat je taxi rijdt?”

Dan is dit wat ik vertel.

Oorspronkelijk kom ik uit Oldenzaal, maar op mijn achttiende ging ik naar Apeldoorn voor de opleiding MTS Verkoop Automobielen. In die tijd gebruikten ze nog Nederlandse namen voor een opleiding. Na die studie ging ik terug naar Oldenzaal om in de sales aan de slag te gaan, toen nog gewoon de ‘verkoop’.

Die interesse in voertuigen heb ik altijd gehad. Vaak ga je dan aan de slag in de garage, maar dat was niet mijn roeping. Ik wilde contact hebben met mensen, dus ging ik aan de slag op de kruising tussen commercie en techniek. Auto’s verkopen. Plots ging het er alleen om hoe snel ik een auto kon verkopen. Wie er door de deur kwam maakte niet uit, hoe snel ze door die deur weer weggingen met een set sleutels in hun handen, dat was belangrijk. Daar was ik niet goed in want ik was alleen maar bezig met die mensen, wat zij wilden. Ze liepen altijd weg met een glimlach, maar niet altijd met die sleutels.

Op een dag was er weer zo’n klant. Één waar ik tijdenlang mee praatte. Hij was op zoek naar een taxi en dus ging het over taxi’s, maar ook over dat ik de commercie niet meer zag zitten. Hij bood me aan om een weekend ‘op de taxi’ te rijden, zoals dat heet. Het was de vraag die mijn leven veranderde: “Lijkt het je niet iets om een weekendje te rijden?”

"Ik stapte in die taxi en was verkocht. Dit was perfect."

Ik nam ontslag en begon in de weekenden in Oldenzaal, maar daar waren niet genoeg groeimogelijkheden. Dus vertrok ik naar Apeldoorn. Na negen jaar was er geen plek meer voor me. Na een tijdje bij een andere firma trok ik nogmaals de stoute schoenen aan: ik nam weer ontslag en dacht: ik begin voor mezelf!

Zo ontstond Taxi Bob Nijhof. Mijn eigen zaak, waar ik zelf bepaal wat ik wil. Wat dat dan is? Puur gastheerschap, dat is waar het voor mij om draait. Want die mensen die hun levensverhaal delen, dat is geen uitzondering. Dat is de dagelijkse werkelijkheid van dit prachtige beroep. Terwijl ik in die auto rijd, waar ik nog steeds van geniet, delen mensen een stukje van zichzelf en ik wil ze het gevoel geven dat het kan. Net als in die showroom wil ik dat mensen uitstappen met een glimlach, maar nu betekent het dat ik mijn werk goed heb gedaan.

En zo zit ik al twintig jaar op de taxi. Nog geen dag met tegenzin naar mijn werk gereden. Dat kan ook niet, op de taxi, want ik ben altijd onderweg. Nog steeds met plezier.